|
Hasteko, errukia
Lo primero, la misericordia, por José Antonio Pagola.
Domekako ebanjelioaren gaineko gogoetarako gordetako lekua. Laster berton, gaztelaniaz eta euskeraz.
La escena es insólita. Para los sectores más religiosos de Israel, un escándalo inadmisible. Jesús está en casa de Mateo, sentado a la mesa con los suyos. Pero no están solos. «Muchos publicanos y pecadores» acuden al banquete y «se sientan con Jesús y sus discípulos». Jesús queda sumergido en un ambiente de «pecadores». El relato señala que son «muchos». Todos se sientan a la misma mesa, entremezclados con sus discípulos.
La acusación de los sectores más religiosos es inmediata. ¿Por qué actúa Jesús de manera tan escandalosa? Los «pecadores» son gente indeseable y despreciada, causa de los males que sufre el pueblo elegido. Lo mejor es excluir a los que no viven de acuerdo con la Alianza, por ejemplo, el grupo de los «recaudadores» o de las «prostitutas». ¿Cómo se permite un hombre de Dios acogerlos de forma tan amistosa?
Jesús no hace caso de las críticas. Todos están invitados a su mesa porque Dios es de todos, también de los excluidos por la religión. Estas comidas representan su gran proyecto de un Dios que ofrece a todos su salvación: su misericordia de Padre no puede ser medida ni explicada por los hombres de la religión.
Jesús responde a las acusaciones descubriendo la hondura de su actuación. En primer lugar, su manera de mirar a quienes, por razones diferentes, no viven a la altura moral de quienes actúan conforme a lo prescrito. Los ve como «enfermos». Más «víctimas» que «culpables». Más necesitados de ayuda que de condena. Así es la mirada de Jesús.
En segundo lugar, su modo de acogerlos. «No necesitan de médico los sanos, sino los enfermos». Lo primero que necesitan no es un maestro de la ley que los juzgue, sino un médico amigo que los ayude a curarse. Así se veía a sí mismo: no como un juez que dicta sentencias, sino como un médico que viene a buscar y salvar a quienes se encuentran «perdidos».
Este comportamiento no es la actuación simpática de un profeta bueno. Aquí se nos está revelando cómo es Dios. Por eso dice Jesús: Dejaos de acusaciones y «aprended» en mi actuación lo que significan las palabras de Oseas: Dios quiere misericordia antes que ofrendas y culto.
Si no aprendemos de Jesús que lo primero para Dios es siempre la «misericordia», nos falta algo esencial para ser sus discípulos. Una Iglesia sin misericordia es una Iglesia que no camina tras los pasos de Jesús.
José Antonio Pagola
Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS
Anuncia la misericordia de Dios. Pásalo 8 de junio de 2008 10 Tiempo Ordinario (A) Mateo 9, 9 – 13
LEHENENGO GAUZA, ERRUKIA
Pasadizoa ez-ohikoa da. Israelgo talde erlijiosoenentzat, eskandalu onartezin bat. Mateoren etxean dago Jesus, bereekin mahaian eseria. Baina ez daude bakarrik. «Zergalari eta bekatari asko» bildu dira otordura, eta «Jesusekin eta honen ikasleekin eseri dira». «Bekatarien» ingurunean murgildurik dago Jesus. Bekatariak «asko» direla nabarmendu du kontakizunak. Mahai berean eseri dira guztiak, Jesusen ikasleen artean.
Berehala etorri da talde erlijiosoenen kritika. Zergatik dihardu Jesusek halako era eskandalagarrian? «Bekatariak» jende zital eta mespretxagarria dira, herri hautatua jasaten ari den gaitzen kausa. Gauzarik hobena, Elkargoaren arabera bizi ez direnak baztertzea da; horietakoak dira «zerga-biltzaileak» eta «prostituituak». Nolatan har dezake Jainkoaren gizon batek jende hori hain adiskidetsu?
Jesusek ez dio jaramonik egin kritika horri. Denak dira gonbidatuak bere mahaira, denena baita Jainkoa, baita erlijioak baztertu dituenena ere. Otordu hauek bere egitasmo handia ordezkatzen dute, salbazioa guztiei eskaintzen dien Jainkoaren egitasmo handia: haren aitatasunaren errukia ezin neurtu dute, ez argitu, erlijioaren gizakiek.
Bere jardueraren sakontasuna azalduz erantzun die Jesusek salaketei. Lehenik eta behin azaldu die, arrazoi batengatik edo bestegatik, erabakiaren arabera diharduten haien goratasun moralaren mailan bizi ez direnak nola hartzen dituen berak. «Gaixotzat» hartu ditu. «Erruduntzat» baino gehiago «biktimatzat». Kondenagarritzat baino gehiago laguntza beharrekotzat. Hori da Jesusen ikusteko modua.
Bigarren, jende hori onartzeko bere era azaldu die. «Ez dira osasuntsuak sendagile beharrean, baizik gaixoak». Behar duten lehenengoa gauza ez da juzgatuko dituen lege-maisu bat, baizik sendatzen lagunduko dien sendagile adiskide bat. Horrela ikusten zuen bere burua: ez epaiak ematen dituen epaile bezala, baizik «galduak» daudenak bilatzera eta salbatzera etorri den sendagile bezala.
Portaera hau ez da profeta on baten jarduera lausengaria. Jainkoa nolako den agertzen ari zaigu hemen. Horregatik dio Jesusek: Utzi alde batera zeuen salaketak eta «ikasi» nire jardueran Oseasen hitz hauek zer adierazten duten: Errukia nahi du Jainkoak eskaintzak eta kultua baino lehenago.
Jesusengandik ikasten ez badugu, ezen Jainkoarentzat «errukia» dela lehenengo gauza, funtsezkoa den zerbait falta zaigu haren ikasle izateko. Errukirik gabeko Eliza Jesusen urratsei usainik hartu ez dien Eliza da.
Egilea: Jose Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain
BERRI ONAK Sare ebanjelizatzailea. Hots egizu Jainkoaren errukia. Bidali hau.
2008ko ekainaren 8a
Meza Urteko 10. Igandea (A)
Mateo 9,9-13
+ Urtean zeharreko domeketan sartu gara. Jesusen pazkoa gogoratzen eta ospatzen dogu aldi guzti horretan. Eta garrantzi handia emon behar deutsagu Jaungoikoaren berbea entzuteari eta hausnartzeari. Kristinauok Jaunaren entzule gara.
Liburu Santuak dinoena entzunaz, Jaungoikoak gure alde dauan asmoa zein dan jakin daikegu; Jaungoikoak jarri deuskuzan helburuak eta erakusten deuskun bidea jakin daikegu, eta gure izatearen eta bizitzaren zentzuna eta norabidea aurkitu daikeguz.
Profeta zaharraren esana hartzen dau Jesusek gaurko Ebanjelioan: Opariak barik errukia gura dot nik.
Hebreotarren berba egiteko eran, ez dau esan gura opariak gura ez dituanik, baina bai, garrantzitsuagoa dala errukia, egite onak, jatorra izatea.
Preminazkoa dogu Meza entzutea, elizkizunak ospatzea... baina hori erruki barik, maitasun barik, Jesusen bizi izateko era izan barik... guzurrezkoa eta alperrekoa litzateke. Irakatsi ederra gaur egunerako be.
Beste gai bi be nabarmen agertzen jakuz gaurko irakurgaietan: Pekatariekin Jaungoikoak daukon jarrerea: ez baztertu eta hondatzekoa, Berarengana erakarri eta parkamenbesarkadea emotekoa baino. Hori ete da guk gugaz bat egiten ez dabenekin, gu iraintzen gaituenekin, guri atsegin ez jakuzanekin... daukagun jarrerea?
Eta bokazinoaren gaia. Lehenengo eta behin, Jesusek pekatari bati, egiten deutso dei. Zergalariak judutar herria saltzen ebenak ziran judeguen ustez, pekatariak ziran. Eta holako bati egiten deutso dei Jesusek. Jaungoikoaren deia kristau izateko, eta horren barruan laiku lehiatsu edo abade edo erlijioso izateko ez datorkigu gu onak edo jakitunak edo baliokoak edo zintzoak garealako. Doan egiten jaku deia.
Aintzat hartzen ete dogu Jesusek egiten deuskun dei hori? Eskertzen ete dogu? Gertu ete gagoz dei horri jarraitzeko, Mateoren antzera?
Jaunaren deiari baietza emoteko, behar dan moduan jarraitzeko... Jaunagan uste ona, konfiantzea behar dogu. San Paulok Abrahan jarri deusku uste on horren eredu edo jarraibide. Inondik inora ez eban ikusten Jaunak esaten eutsona bete leitekenik eta aldats gora itzela zan berarentzat Jaunak eskatzen eutsona. Baina, uste oso osoa Beragan jarririk, aurrera egin eban. Eta gero ikusi zan Jaunak oso osorik bete ebazala Berak agindutakoak. Kontuan izan dagigun hori guri egiten jakun deiari erantzun jatorra emon ahal izateko.
Jesusek harritu egiten gaitu ebanjelioan Mateo aukeratuz: zergak batzen zituana, zergak batu erromatar inbasoreei emoteko gainera. Isralego jendearentzat pekataria, albo batera itxi behar zan laguna. Harrigarria jaku, era berean, Mateoren erantzuna: Jesusen deia entzun, altxau eta jarraitu. Bere eguneroko zereginetatik jaiki, zutik ipini eta beste bati jarraitu, beste balore batzuk kontuan hartu.
Ez dira hemen sorpresak edo ustebakoak amaitzen. Ospe txarreko jendeagaz bazkaltzen ikusten dogu Jesus. Farisearrak, jainkozaleak, harrituta protestea jasoten dabe. Jesusek berak erantzungo deutsie, gaixoek behar dabela medikua, gaixoek.
Eukaristiaren oinarrian holako bazkariak ei egozen.
Eukaristia, Jesusen bazkarien gogoratze eta gaurkotzea.
Pekatarien bazkaria, ze alde gure eukaristia batzuekaz...
Eskerrak pekatariena dala, gu ere pekatariak gara-eta, gonbidatuak.
Bazkaria konpartitzea, Jesusen bizimodua eta ideiak, eta baloreak, eta ametsak onartzea da. Errukian oinarritzen dan erlijioa, ez elizkizun eder hutsetan. Justizian eta maitasunean oinarritzen dan erlijioa, ez itxuratan. Eukaristia ospatzea, Jaunaren gorputza jatean, Jesusen bizimodua eta ideiak, eta baloreak, eta ametsak onartzea da. Ez da era aspergarrian errepikatzen dogun errito bat, aukera bat baino, aukera horretan tinko jarraitzeko eskatzen dogun laguntza baino.
Itxurak engainatu egiten dabe.
Parkatu itxuretan geratzen garelako, besteak baino hobeak gareala uste dogulako, pertsonak ezagutu barik epaitzen ditugulako, entzundakoagaz bakarrik...
Farisearrek asko zekien kultuaz eta legeaz, sakrifizioen gainean... baina ze gitxi zekien profeten Jainkoaz!!! Erlijio hori, Oseas profetaren berbatan, “goizeko lainoa” da, lurra indartu barik desegiten dana. Goizean ebaporatzen dan garoa lakoa. Egiazko jarraipena justizian eta errukian oinarritzen dan jarraipena da. Tenplua ez da urkoengandik ahaztuteko tokia, indarbarrituta urteteko toki sakratua baino, Jaunaren adiskidetasunean indarbarritzen dogun jarraipena, horixe da zuzena, arteza.
Eskerrik asko, Jauna, zure mahaira gonbidatu gaituzulako, gure pekatu eta ahulezia guztiak arren. Lagundu zugaz bat egiten, zure jarraipenean zintzo irauten.
|
|
|
| A VOIR... |
 |
|
|
